Trakteren (2)

Jongste zoon was vorige maand jarig.
Het precieze tijdstip was voor hem wat onduidelijk. Met enige regelmaat riep hij "ik ben al 3 jaar" terwijl wij nog van niks wisten.
Hij wist al dat hij op zijn verjaardag de kaarsjes zou mogen uitblazen en dat hij een kadootje zou krijgen.

En ook dat hij op de peuterspeelzaal zou gaan trakteren op tractors, want die had hij mij zien maken.
Omdat peuters (die van mij in ieder geval dan) nog erg blij worden van rozijntjes, zit er een rozijnendoosje tussenin. Op de achterkant staat dat hij 3 jaar is geworden - altijd leuk als de traktatie de peuterhandjes nog een beetje heeft overleefd en in zijn/haar tas is terechtgekomen, de papa's en mama's thuis kunnen zien wie er jarig was.

Het kost bijna niks - gekleurd karton, een vel sterrenpapier, Cars stickers en een paar buigrietjes. En een poosje knippen en plakken dan.

Toen oudste zoon eerder dit jaar tien werd stempelden we dat op sterretjes en maakten torentjes met mini-stroopwafels, een marshmallow en een banaantje.

Heel vrolijk word ik er van, van die traktaties.
En heel groot vind ik mijn zoons worden.

Opgeruimd - inpakstress (2)

Het begint buiten al veel meer op leuk kampeerweer te lijken en we gaan nog steeds nog lang niet op vakantie. Sinds ik me deze week voornam om dit jaar eerder te beginnen met inpakken voor de vakantie, ben ik dat ook echt aan het doen.

Ik vond een nieuwe slaapzak bij de Hema in de uitverkoop (zo leuk dat ik bijna jaloers ben dat ik er zelf niet in ga slapen). De slaapzakken werden vanmiddag meteen even uitgetest.

De afgelopen week zocht ik alvast allerlei spullen bij elkaar die langer vantevoren ingepakt kunnen worden. Verder hebben we een lijstje gemaakt waar we alles op schrijven wat we bedenken om mee te nemen, te kopen of te doen.

Dit alles klinkt zo simpel en logisch dat ik me afvraag waarom we dit niet jaren eerder hadden kunnen bedenken. Of misschien bedachten we het wel, maar kwam het er niet van. Of deden we het wel, maar hielp het niet. Ik ben benieuwd hoe we straks gaan vertrekken, maar in ieder geval staat er nu al een tas met spelletjes, een bal, waterspeelgoed en zwembandjes klaar (ik geef daarbij toe dat ik al die mini's één voor één in de trommel heb gezet omdat dat zo leuk stond voor de foto). Ook staat er een tas met handige spullen zoals een waslijn en knijpers, een paar vuilniszakken en boterhamzakjes en een klein flesje afwasmiddel. Naast een slaapzak heb ik een zeiltje gekocht en een lantaarn. En dat alles heel relaxed. Tot nu toe dan.

Opgeruimd - inpakstress

We gaan nog lang niet op vakantie, de kinderen moeten nog drie weken naar school en met de temperatuur en de hoeveelheid regen die afgelopen week is gevallen vraag ik me af waarom we ook alweer gaan kamperen.

Maar voordat je het weet gaan we toch echt en begint de inpakstress. Ik ben wel goed in alles bedenken wat we mee moeten nemen en wat er nog moet gebeuren, maar in de planning gaat het meestal een beetje mis. Er moet altijd op het laatste moment nog veel te veel gebeuren, zoals zaklampen en bijpassende batterijen zoeken, een doosje pleisters voor in de toilettas, en een schaar om de pleisters mee knippen, en een zeiltje dat nog gekocht moet worden (vorig jaar ging ik die in de laatste week voor vertrek nog even kopen, 30 graden en drie kinderen die al vakantie hadden op sleeptouw, om er aangekomen bij de winkel achter te komen dat de kampeerafdeling daar was opgeheven), kijken of er genoeg haringen zijn, nog een laatste was doen, de plantjes nog even water geven, de stofzuiger nog even door het huis, en dan met diezelfde drie kinderen die aan het rond stuiteren zijn omdat we bijna op vakantie gaan. Echt, het lukt allemaal uiteindelijk wel, en we vergeten zelfs niks belangrijks. Maar ik vind het niet meer leuk. En ik ga proberen om nu al te beginnen met ervoor te zorgen dat we dit jaar iets relaxter richting de camping vertrekken.

Het helpt dat tijdens het opruimen van de zolder alle kampeerspullen al wel door mijn handen zijn gegaan en ze allemaal netjes bij elkaar staan. Al langer geleden had ik bedacht dat we een luchtbed nodig hadden voor jongste zoon die niet meer in het campingbedje hoeft, en dan meteen nog een luchtbed ter vervanging van degene die vorig jaar lek was gegaan. Toen ik een paar weken geleden een leuke aanbieding zag voor zelfopblaasbare matjes dacht ik dat het wijs zou kunnen zijn om niet te wachten tot het andere (oude) luchtbed ook lek zou gaan, dus kocht ik er meteen drie. Dat scheelt alvast een zoektocht in de stad in de laatste week voor vertrek.

Vandaag heb ik het kampeerservies en bestek bij elkaar gezocht, afgewassen en geteld. Er ontbreken nog wat dingen (en waar o waar zijn al die messen gebleven?) Dus als ik nou komend weekend alvast naar de winkel ga voor een extra bord en bestek, een campingstoel en een zeiltje. Kijk, dan begint het al wat te worden...

Opgeruimd - soort bij soort

Helaas begin ik het gevoel te krijgen dat mijn manier van spullen opruimen en bewaren niet erg handig is.
Het goede nieuws is dat ik dus niet perse te weinig ruimte heb of nooit een net huis krijg - ik hoef alleen maar een betere manier te vinden om bij het nette huis met de handig opgeborgen spullen uit te komen...

Niet zo handig is bijvoorbeeld dat ik spullen van dezelfde soort op verschillende plekken bewaar.

Zo had ik tijdens het opruimen van de spullen een hele stapel mappen verzameld. Mappen in alle soorten en maten - multomappen, doorzichtige insteekhoesjes met gaatjes, doorzichtige insteekhoesjes zonder gaatjes, insteekhoesjes met vrolijke bloemetjes, kartonnen bewaarmapjes en niet te vergeten snelhechters. Ongeveer de helft ervan kon weg. Waaronder mappen die over zijn sinds de digitalisering van bankafschriften en verzekeringspapieren. En snelhechters die ik voor het laatst heb gebruikt toen ik nog studeerde. De andere helft ligt nu allemaal netjes bij elkaar in de kast. Als ik eenmaal klaar ben met het opruimen van alle papieren, ga ik nog een keer kijken welke mappen mogen blijven en welke alsnog weg kunnen.

 
Verder kwam ik overal en nergens bewaarde recepten tegen. Een deel die beneden netjes bij elkaar in een map stonden. Een ander deel dat in een ander mapje op zolder lag. Losse recepten die tussen andere nog niet uitgezochte papieren lagen. Krantenbijlagen en Allerhandes die ik nog had bewaard om door te kijken en er recepten uit te knippen. Ik heb overwogen ze allemaal weg te gooien, maar dat vond ik toch te jammer. Langer geleden deed ik al een hele stapel kookboeken weg, omdat daar zoveel recepten in stonden die ik toch nooit maakte. Maar recepten die ik bij elkaar verzameld heb omdat ze zo lekker zijn of omdat ik ze ooit nog eens wil maken, die wil ik graag bewaren. Het leukst vind ik de Koken-met-Karin recepten (die zonder pakjes en zakjes). Die kan je ook wel kopen, hele kookboeken zijn ervan. maar als er dan elke zaterdag een recept van haar staat in de krant die ik toch al koop, vind ik het wel de moeite waard om die elke zaterdag uit te knippen en te bewaren. Toen ik alles bij elkaar verzameld had kon zo de helft weg. De rest haalde ik uit de mappen en stopte ze allemaal bij elkaar in een doos (lege dozen zat op zolder). Ik schreef er op dat daar de recepten in zitten. Als ik er een keer voor ga zitten kan er vast nog wel een deel weg, en stop ik ze misschien in een mooie lege map, of laat ik ze in de doos maar dan in mapjes met categorieën als hoofdgerecht, toetjes en gebak. Maar voorlopig ligt het zo helemaal niet in de weg.

Vergeet-me-niet (haiku)

  blauw als je ogen
in elk bloemetje een ster
onvergetelijk

Opgeruimd - lucht

Het is raar.
Maar hoe meer ik op zolder spullen opruim, heen en weer schuif, soort bij soort leg, uitzoek en weer verschuif, hoe meer ruimte er over lijkt te blijven.
Lege vloerruimte bijvoorbeeld, en lege mandjes en dozen:

Nou is het natuurlijk logisch dat als je spullen wegdoet, er dan ruimte overblijft. Ik deed de afgelopen tijd best wat weg, zoals oud papier en kleding. Spullen die via de kringloopwinkel misschien nog een tweede thuis krijgen, en spullen die zo de vuilnisbak in konden (zoals een speelkleed waarvan de onderkant uit elkaar viel toen er weer eens op gespeeld werd).

Maar toch lijkt er echt meer ruimte over te blijven dan de ruimte die de spullen die weg zijn gegaan nodig hadden.

Volgens mij was het voor een deel gewoon lucht. Als spullen rommelig door elkaar heen liggen nemen ze meer ruimte in. Hoe meer rommel je hebt, hoe luchtiger alles er bij ligt zeg maar. Je hoeft je spullen dus alleen maar netjes neer te zetten in of op passende dozen, kratten en planken - zelfs nog zonder dat je spullen weg hebt gedaan blijft er dan ruimte over...

De strategie tot nu toe voor de zolder is om eerst alles zoveel mogelijk soort bij soort te verzamelen. Daarmee wordt de overbodige 'lucht' alvast uit de weg geruimd. Ik heb daarvoor een stapel kratten die nog geen vaste bestemming hebben. In eentje verzamel ik losse papieren, in een andere kaarten en kindertekeningen, in nog een paar losse spulletjes. Daarna kunnen de spullen per soort uitgezocht worden. De krat met kaarten en kindertekeningen is inmiddels weer leeg. Die heb ik uitgezocht, een deel weggedaan en de rest in dozen gedaan om te bewaren.

 

Fruit, groente en moestuintjes

Het is helaas niks geworden met onze AH moestuintjes. We zaaiden ze in de piepkleine bijbehorende potjes. Ik deed de mini-plantjes over in grotere bakjes en gaf ze water. Misschien niet vaak genoeg, of misschien ging er iets anders mis. Maar het wordt niks meer, jammer hoor!

Tot mijn grote vreugde doet het fruit in mijn tuin erg zijn best om het gebrek aan peterselie, cherrytomaat, spinazie en broccoli te compenseren.

In de braamstruik zitten een heleboel knoppen.

De rode bessen zijn al veranderd van bloemetjes naar piepkleine groene besjes.

De aardbeiplanten van vorig jaar breiden zich nog steeds uit en hebben al best wel wat bloemetjes.

Dit alles groeit en bloeit terwijl ik er nagenoeg niks aan heb gedaan.
Conclusie: 1-0 voor het fruit.