zaterdag 15 juli 2017

Uitbloeien

Aan het begin van de lente plantte ik een groen plantje in de achtertuin.

Volgens het kaartje in de pot heette het met een mooi woord 'gaillardia peach' en in de volksmond kokardebloem. Hij zou vlinders aantrekken en in juni gaan bloeien.

Dit alles was ik tegen de tijd dat het juni was allang weer vergeten, maar het plantje groeide en groeide en er kwamen een heleboel mooie bloemen aan. Aan de oranje-gele perzikkleur op het plaatje gaven ze hun eigen interpretatie door gewoon knalgeel te zijn. Vlinders heb ik er niet bij gezien, maar de bijen worden er wel heel blij van.

Langzaamaan gaan de blaadjes nu naar beneden hangen, tot ze eraf vallen en er een groen bolletje overblijft. Grappig, 'uitbloeien' als werkwoord hoor je eigenlijk nooit. Bloemen bloeien of zijn uitgebloeid.

Maar kijk deze bloemen eens prachtig aan het uitbloeien zijn!











dinsdag 20 juni 2017

Vijf jaar

Niet dat ik altijd heel ver vooruit kijk. Maar in de kerstvakantie kwam ik op Pinterest een patroon tegen van een gehaakt ijsje.

Ineens zag ik het al helemaal voor me, temidden van de kerstversiering. Voor mijn leuke kleuter die in juni jarig is op de een-na-langste dag. Als zomerse traktatie, gehaakte ijsjes sleutelhangers.

Ze kunnen niet smelten en dus is het echt helemaal geen probleem om een half jaar vantevoren al te beginnen.

Vandaag mag hij trakteren, onze stoere, grappige, lieve vijf-jarige zoon. We zijn blij!






Hier vind je het patroon

woensdag 14 juni 2017

Mijlpaal

Soms zie je mijlpalen van ver aankomen. Zijn ze mooi versierd en bewust gevierd.

Vandaag botste ik er ineens tegen eentje aan.

Jongste zoon liep voor het eerst de avondvierdaagse. Drie hele kilometers, opgevrolijkt door koekjes, snoepjes en appels.

Dochter liep vijf kilometer.

Oudste zoon liep tien kilometer. Ging 's middags even kijken op zijn nieuwe middelbare school. 's Avonds was er een uurtje voor de nieuwe ouders. Ik fietste ernaar toe, langs met vlaggen versierde huizen van kinderen die vandaag te horen kregen dat ze geslaagd zijn voor de middelbare school. Daar zat ik dan, op een klapstoel in de aula, en zomaar stond daar een mijlpaal voor mijn neus.

dinsdag 14 maart 2017

Grazen, en hoe een peer te eten

Vierjarige zoon merkt op dat er boodschappen gedaan zijn en de fruitvoorraad is aangevuld.

Hij pakt een peer en eet hem op. Allesbehalve het stokje. 


Pakt een schaar en knipt het doosje kiwi's open. Pakt een bord en een mes en snijdt een kiwi doormidden. Ik schil de kiwi en hij eet hem op.

Hij loopt een rondje door de kamer, trekt de koelkast open en zegt "Huh? ben je vergeten druiven te kopen?".
"Mag ik een koekje?".
"Ik wil een banaan".

donderdag 9 maart 2017

woensdag 8 maart 2017

Een zoon baren op internationale vrouwendag

Vandaag stond er bovenaan mijn Facebookpagina:
'Ter ere van internationale vrouwendag - We vieren vandaag de geweldige bijdragen van vrouwen aan onze wereld en onze toekomst. "Wacht niet tot iemand anders opstaat om je een stem te geven. Jij bent degene die de wereld kan veranderen." - Malala Yousafzai'

Het is vandaag twaalf jaar geleden dat ik me ervan bewust werd dat het op 8 maart internationale vrouwendag is. Dat kwam zo.

Op die dag werd onze zoon geboren. Een lieve tante stuurde een mailtje om ons te feliciteren en schreef "Klasse hoor, een zoon baren op internationale vrouwendag!".

Sinds die tijd zie ik regelmatig op zijn verjaardag in de krant of op internet artikelen in het teken van internationale vrouwendag. Een dag waarop wereldwijd aandacht wordt gevraagd voor vrouwenrechten.

Vandaag vierden we een feestje met onze jarige zoon. Wat ben ik trots op hem! Twaalf jaren is hij bij ons en zijn we blij met hem.

En vandaag denk ik ook even aan onze tante die kort na de eerste verjaardag van onze zoon overleed.
En sta ik er ook even bij stil dat ik dankbaar ben om in een tijd en land te leven waarin het vanzelfsprekend is dat ik deze maand ook naar de stembus mag, en dat niet alleen mijn zoons, maar ook mijn dochter naar school gaat en haar eigen keuzes mag maken.

vrijdag 3 maart 2017

Lente en sneeuw

We wandelden eind januari over de Posbank. Een natuurgebied op de Veluwe met bos en hei, met op het hoogste punt (echt waar) een bank die de Posbank heet, vernoemd naar meneer Pos.

In de stad was de meeste sneeuw wel verdwenen, maar tot onze verbazing was het hier nog prachtig wit. En ook nogal modderig en glibberig.

Toen ik de foto's op de computer zette kwam ik er nog een paar tegen van mei vorig jaar, gemaakt op dezelfde plekken. Wat mooi!